Categorieën
Blog

Herinneringenboek

Herinneringen aan mijn moeder

Bovenaan staat steeds de meest recente bijdrage aan dit verhaal.
Met het vertellen van dit verhaal wil ik je inspireren om jouw verhaal te vertellen.

Dat zal een heel ander verhaal zijn.
Ik geniet er met volle teugen van.

13 mei 2022

De eerste 7 bladzijden zijn af.

Er is best wat tijd gaan zitten in de pagina’s definitief te maken. Ik schrijf de teksten op een separaat papier en plak ze in.
De gekleurde teksten schrijf ik eerst dun met potlood en ga er dan met kleurpotlood over als ik tevreden ben.

Nu ben ik voor aan het bereiden voor de volgende serie bladzijden.

Het zal over haar als kind en jonge vrouw gaan. Haar liefde voor textiel. Het mutsje is gemaakt voor een pop van de door haar zelf gemaakte doopjurk voor ons kinderen.
Ze vertelde me dat ze als kind zo arm waren, dat ze een poppetje maakte van paperclips en daar kleertjes voor naaide.

2 mei 2022

Het borduren van deze pagina heeft wat meer tijd nodig.
Zonder dat het echt de bedoeling was roept de lijst een zelfde gevoel op als Jan’s prinsepak. Als ik het me goed herinner borduurde mam het embleem op Jan’s pak.

Op de vrijmarktjes zijn mam’s pareltjes royaal aangevuld. Dat stond al op het programma.

Zoekend naar hoe ik de papieren bladzijdes vorm wil geven, wil ik rekening ermee houden, dat mensen thuis niet de voorzieningen van de drukkerij hebben.
In de vormgeving wil ik iets van haar stijl terug laten komen.
In het verloop van het boek zullen de gevilte pagina’s, thema pagina’s worden. Op de papieren pagina’s daar tussen in zal haar levensverhaal oplichten.

De oude foto’s fascineren. Er is familie, verre familie en vrienden. In de verschillende generaties lijken mensen op elkaar. Het wordt duidelijk hoeveel verschillende takken er zijn. En die verschillende takken hoeven helemaal geen contacten met elkaar te hebben. Het lijkt me reuze interessant om een aantal van die takken in beeld te brengen.
Bijvoorbeeld: Mam en tante Marianne zijn nichtjes.
Mam’s moeder is een zus van tante Marianne’s vader
en Mam’s vader is een broer van tante Marianne’s moeder.
Daar moest ik wel even op puzzelen.

Voor de borduursters
Ik blijf intuitief werken. Wanneer ik aan de bovenkant van de lijst werk en de ruimte is anders dan op de zijkant, geeft me dat de mogelijkheid voor iets nieuws. Dat is wat ik bedoel met me laten leiden door de omstandigheden. Zo is er bijvoorbeeld de rode kleur garen erbij gekomen in het borduurgaren. In de herhaling van dezelfde patronen ontstaat routine. Je werkt steeds effectiever, je maakt keuze’s, er ontstaat ritme.

De volgende gevilte pagina wordt een textiel pagina.

21 april 2022

Hier het begin op de omslag.
Haar roepnaam. Het verhaal van deze mens.
Je naam is net als je handschrift je leven lang bij jouw.

Of zoals Neeltje Maria Min het zegt: ‘Noem mij bij mijn diepste naam’.

Het Maria amuletje vond ik in haar materialen. Maria had een speciale betekenis voor mam.

Ik wil het verhaal opbouwen in chronologische volgorde. Zoekend in oude foto’s en praten onder ons kinderen brengt allerlei nieuwe en interessante dingen tevoorschijn. De beleving van ieder van ons is zo anders en een paar jaar leeftijdverschil kan zulke andere uitgangspunten geven, in dat steeds verder gaande leven.

Er ontstaat de behoefte het verhaal op te schrijven en aan te vullen waar het kan. Een verhaal voor familie en bekenden, welk digitaal wordt opgeslagen, samen met foto’s en film op de usb.

Bij het borduren van het schrift merkte ik dat er een diepe verbinding ontstond. Dat merk ik bij het borduren van deze pagina ook. Ik ken de foto, ik heb hem vele malen gezien. Maar nooit zoveel dichtbij als wanneer ik deze lijst borduur. Niet eerder heb ik zo goed naar haar ogen gekeken. Niet eerder heb ik me zo verbonden gevoeld met deze oma waar ik naar vernoemd ben.

Op 3 april vertelde ik over deze oma.
Mam leek veel op haar, net zoals mijn zus op mam.

Het tasje is sluitbaar en wanneer er na mij, de ring niet wordt gedragen, kan hij hier opgeborgen worden.

Ik klets met mam over het borduurwerk, vraag haar wat ze ervan vind. Voor mijn werk heeft ze altijd waardering gehad. Ik dank haar voor het doorgeven van haar gouden handen.
Ik werk met haar pareltjes. ‘Ma-am, die waren nog niet gesorteerd.’

En ik werk met gouden draad uit de jaren dertig van Borduuratelier Laudy. Dit werd samen met mijn werk tentoongesteld in het Sittardse Museum, in 2016. Met een kleine hoeveelheid van dit materiaal mocht ik werken en daar ben ik heel zuinig op.

Vóór deze gevilte pagina zijn twee papieren pagina’s en erna vier papieren pagina’s. Deze wil ik eerst maken voordat ik aan de nieuwe gevilte bladzijde begin.
Niet alleen moet ik nu kiezen wat er op deze pagina’s komt, maar ook hoe ik deze vorm wil geven.

12 april 2022

Hier is de eerste gevilte zijde, helemaal af. Ik ben zeer tevreden.

Zoals altijd ontstaat mijn werk gedurende het proces. Lange tijd was ik alleen met blauw (balpen) in gedachten, maar dan kwam de vrijheid van de kunstenaar in mijn gedachten.

Toen ik de eerste keer begon met het borduren van haar handschrift, was ik onder de indruk van hoe nabij dat voelde.
Nu de tweede keer is het al vertrouwd en kan ik er volop van genieten.

Pas tegen het einde kwam ik op het idee om haar bloemetjes – die zij altijd tekende – en ik al sinds lang borduur – hier toe te voegen.
En terwijl ik het eerste roosje maakte, voelde ik dat het er 3 moesten worden en ontstonden onze namen:

Annemie – Hanni – Änne

In het boek zal een vakje komen voor een usb-sleutel. Daar wil ik foto’s, film en documenten opslaan.
Dat geeft de mogelijkheid om de bladzijden niet te hoeven overvullen.

Ik verheug me al op de volgende gevilte zijde.

Technisch:

In onze drukkerij hebben we mogelijkheden voor transferdruk. De tekst is nu direct op het vilt geprint. Het transferpapier is haast niet zichtbaar. Het direct hierop borduren was veel aangenamer dan door het soluvlies. En ik had tijdens de eerste keer borduren al routine op de letters gekregen.
Nadat de steek, het garen, de dikte en de kleur waren bepaald heb ik dat met veel plezier gedaan.

3 april 2022

Nieuwe vilten pagina’s.

De geborduurde handschriftpagina is af en het soluvlies is opgelost. Ik ben niet tevreden met het resultaat. Daarom nieuwe pagina’s. Ik ga de tekst nu op een andere manier over zetten.


Ondertussen verzamel ik en bereid ik voor.

De vrouw op de foto is mam’s moeder, mijn oma. Ze was belangrijk voor mam. Zolang als ik me herinner stond haar foto naast haar bed.
Zij overleed toen mam 5 jaar was. Mam heeft haar trouwring altijd gedragen en sinds haar dood, draag ik deze ring naar mams wens en graag. Ik ben vernoemd naar deze oma – Anna Maria Lucia.

Maar ook paps moeder en mijn peettante heette Anna Maria.

De foto is geprint op zijde. Ik wilde hier een echt duidelijke weergave van de foto.

De pareltjes en kraaltjes zijn nog van mam. Deze zal ik gebruiken in een zeer rijke, in de stijl van Embrodery d’Art, geborduurde lijst voor de foto. Omdat deze vroeg overleden moeder zoveel betekende voor mam.
Ook omdat deze stijl me herinnert aan mam’s prinse- en prinsessekostuums.

Technisch:

De geborduurde tekst is te piekerig.
Wellicht zijn de letters te klein om te werken met het soluvlies. Uit de experimenten wist ik dat ik goed de draad moest aantrekken en dat je gedeeltelijk blind je draad aan- en afhecht.
De volgende proef zal een directe print op het vilt worden.
Wederom zal ik dus pas aan de fotopagina kunnen beginnen als de geborduurde handschriftpagina klaar is.

23 maart 2022

Mijn moeder overleed in 2008 en al lang speel ik in gedachten met een herinneringsboek over haar. Door het overlijden van mijn vader in december van vorig jaar, komt dit nu mee naar de voorgrond.
De gedachte om een mens te vangen in een compact iets, wat misschien nog een generatie verder mee zal gaan, is voor mij een plezierige gedachte.

Daar mijn ouders bijna 50 jaar bij elkaar waren, zijn mijn herinneringen aan hun beide verweven.
Zo is het werken aan dit boek, hier en nu, ook zeker een rouwproces. Een rouwen om mijn vader en ook een rouwen om het verlies van beide ouders.
Ik ervaar dit als een aangename manier van rouwen.

Door de jaren heen heb ik altijd allerlei dingen verzameld, zoals b.v. handgeschreven briefjes, van beide.
Mede door het opruimen van spullen en afhandelen van zaken ontstaat er een verlangen om zo’n leven te herdenken, te eren.
Foto’s en aantekeningen geven een beeld en nodigen uit naar een beetje research. Nu er nog mensen leven uit die generatie.

Dit herinneringsboek waarin textiel – vilt – en papier verbonden zijn is zeer passend voor mam met haar grote liefde voor textiel.

Ook van pap zal er een boek komen, wellicht in een papieren vorm.

De zijden doek die ik in de omslag heb gebruikt is een doek van haar. Destijds heb ik dezelfde doek gebruikt bij het maken van de urn-omhulling.

De tekst is een handgeschreven tekst, die ze in een boek over planten schreef, welk ze mij cadeau gaf.
Haar handschrift bordurend ontdek ik patronen. De afstand tussen de letters en de consequente wijze waarop ze de verschillende letters schrijft.
Dat voelt heel dichtbij.

Dit is de achterzijde van de eerste gevilte pagina.
Door de technieken, die ik hier gebruik, kan ik pas met de eerste pagina beginnen, als deze klaar is.
Mijn papieren, handgeschreven tekst, rechts, is volledig klad. Het zal waarschijnlijk een hele poos duren voordat de geschreven pagina’s definitief worden.

Wanneer de gevilte bladzijde af is komt er een grote foto en ik kan al vast verraden dat die veel mooier zal zijn, als wat je zou denken aan de hand van bovenstaande kleine foto’s.