{"id":11929,"date":"2024-05-06T19:32:36","date_gmt":"2024-05-06T19:32:36","guid":{"rendered":"https:\/\/annemiekoenen.com\/?p=11929"},"modified":"2024-09-04T07:34:27","modified_gmt":"2024-09-04T07:34:27","slug":"herinneringen-aan-mijn-moeder-deel-13","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/nieuws\/herinneringen-aan-mijn-moeder-deel-13\/","title":{"rendered":"Herinneringen aan mijn moeder \u2013 Deel 13"},"content":{"rendered":"\n

Alle eerdere delen vindt je hier:
Herinneringen aan mijn moeder – Deel 1 t\/m 12<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Pap en mam krijgen de mogelijkheid om dit huis te kopen in de Bloemendalstraat nr. 2.
Pap werkt er lange tijd heel hard en toen we in 1965 hierheen verhuisden was er al enorm veel veranderd en ook in de komende tijd werd het meer en meer de stek van pap, mam en ons.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

We kregen een eigen kamer. Er was een heuse speelkamer, waar we schooltje speelden en vadertje en moedertje met havervlokken, cacaopoeder en suiker. Er was een hofje met zandbak en schommel en langzaam ontstond de voortuin zoals menigeen die kent. We maakten uitstapjes naar het Steiner bos en toen mam haar rijbewijs had gehaald ook naar K\u00f6ningswinter afwisselend met de groten (Frans en ik) en de kleinen (Marion en Jan). Maar we gingen ook met ze’n allen naar Phantasialand en veel meer.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Mam’s rijbewijs was belangrijk voor haar en ze heeft er hard voor moeten werken om het te krijgen. Haar eerste auto was de rode Daf en ze maakte dit kussen, welk altijd in de auto lag en heden ten dage hier bij ons in de woonkamer.
Toen ik op zoek ging naar draden om het te borduren op de volgende geviltte pagina, vond ik de bundel waar zij het origineel destijds mee heeft geborduurd.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Mam borduurde vlaggen voor verenigingen zoals de KAVO, de Sjwatze Sj\u00f6mmele en Schutterij Sint Paulus. De vlag voor de schutterij maakte ze zo’n 45 jaar geleden en wordt met een aantal aanpassingen door de jaren heen nog steeds gebruikt.
Mam deed dit werk op vrijwillige basis al dan niet met vergoeding van de materialen. Maar ze stelde het wel zeer op prijs als ze daarvoor ge\u00eberd werd, zoals op de foto met de oorkonde van de schutterij.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Deze pagina’s voor het herinneringenboek zijn 21 x 21 cm. Dat is erg klein voor een vlag. Daarom hebben we de patroonheilige en de vogel op vilt geprint. De smallere gouden lijnen zijn geborduurd met de prehistorische steek omdat het lint in deze maat ook te groot is.
Wederom materiaal uit mam’s eigen voorraad.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Hier gaan mijn kinderjaren verder. Pap en mam werken hard. Feestjes worden groot gevierd, of het nu verjaardagen, Carnaval, Sinterklaas of Kerstmis is. We groeien op met Duitse televisie en schlager. Pap werkte bij de gemeente en mam ook nog bij Wasserij Jardon. Daarnaast ontstond het pension, waar pap en mam maar ook wij allemaal ons steentje aan bijdroegen en daar ook de leuke dingen, zoals uitstapjes met de gasten van hadden.
Mam was altijd bezig met textiel. Op woensdagmiddag was er bij ons thuis de kinderknutselclub, waar we speelgoed en allerlei maakten en dat 1x per jaar naar Huize Eschberg brengen hetgeen toen een kindertehuis was.
Borduren leerde ik van mam. Ik herinner me dat ze op een dag een stuk laken nam, daar met een glas cirkels op tekende en me de steelsteek liet zien om deze te borduren.
Ja, ik heb absoluut haar gouden handen ge\u00ebrfd.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Mam hield van muziek. Speelde graag orgel en had ook les van Tom Janssen. Ze zong in verschillende koren en hield ook van luisteren naar muziek. Fan was ze van de Los Catastrofos en de Bl\u00e4ck F\u00f6ss.
Carnaval bleef door de jaren heen haar stokpaardje en haar grote wens was dat Frans of Jan jeugdprins van Vaals zouden worden.
Frans zag dat echt niet zitten, maar Jan werd het in het Jubeljaar 2x 11 jaar van de Grens\u00fclle.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Mam had heel graag Jan’s prinsekostuum gemaakt, maar dat werd niet goed gevonden. Maar ze mocht wel Jan’s prinsekap maken en ze borduurde het embleem voor op zijn pak. Ook maakte ze een miniatuurprins. Deze is nu nog steeds bij Jan.
Ik weet eigenlijk niet of dit haar eerste prinsekap was en haar eerste miniatuur, maar mijn zus bevestigd dit.
Daarna heeft ze, ik denk honderden prinsepakken, dansmarietje kostuums, kappen en miniaturen gemaakt.
De prinsewagen voor de grote optocht was een eer aan pap, met de vijver en de obelisk, waar pap altijd de eenden verzorgde.
De Floralia toverde ons huis in een heuse bloemenzee.<\/p>\n\n\n\n

De stylistische prinsekappen waar ik mijn volgende geviltte pagina heb vormgegeven is weer een voorbeeld voor ‘Mijn lievelingsborduur-stekenboek’, deel 3 – Oude technieken in een nieuw jasje.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n


In Jan’s prinsejaar ontstond mam’s handwerkclub ‘nie foetelen’, met voornamelijk de dames van het kinderkomitee.
Dit borduursel vond ik een fotolijstje, door mijn zus gemaakt en aan mam cadeau gegeven. Dat zal ze geweldig hebben gevonden.<\/p>\n\n\n\n

Wordt vervolgd!<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alle eerdere delen vindt je hier:Herinneringen aan mijn moeder – Deel 1 t\/m 12 Pap en mam krijgen de mogelijkheid om dit huis te kopen in de Bloemendalstraat nr. 2.Pap werkt er lange tijd heel hard en toen we in 1965 hierheen verhuisden was er al enorm veel veranderd en ook in de komende tijd […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"templates\/template-full-width.php","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[123,76],"tags":[],"class_list":["post-11929","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog","category-nieuws"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11929","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11929"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11929\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12850,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11929\/revisions\/12850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11929"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11929"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/annemiekoenen.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11929"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}